Johann Daniel Titius
Astronom, botanik, fizyk
- Urodzony
- 2 stycznia 1729, Chojnice
- Zmarł
- 1796, Wittenberga
- Zawody
- astronom, botanik, fizyk
Johann Daniel Titius, właściwie Johann Daniel Tietz, urodził się 2 stycznia 1729 roku w Chojnicach, a zmarł 11 grudnia 1796 roku w Wittenberdze. Był niemieckim astronomem, fizykiem i biologiem. Po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia na Uniwersytecie w Lipsku, gdzie w 1752 roku uzyskał tytuł magistra, a następnie wykładał filozofię. W 1756 roku przyjął nominację profesorską na Uniwersytecie w Wittenberdze. Prowadził tam zajęcia z matematyki, fizyki, biologii, filozofii i teologii, a po dwunastu latach został rektorem.
Titius zajmował się zagadnieniami fizycznymi i biologicznymi. Publikował prace o eksperymentach i termometrii oraz teksty dotyczące klasyfikacji roślin, zwierząt i minerałów. Jest znany jako współtwórca reguły Titiusa-Bodego, odnoszącej się do średnich odległości planet w Układzie Słonecznym. Pisał także o teologii, filozofii i historii Prus, tłumaczył na niemiecki „Próby” Michela de Montaigne’a oraz redagował czasopisma, głównie poświęcone naukom przyrodniczym. Mimo ofert pracy na innych uczelniach pozostał w Wittenberdze.
Na podstawie artykułu „Johann Daniel Titius” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.