Franciszek Michalski (kapłan)

Franciszek Michalski urodził się 20 maja 1867 roku w Chojnicach, w rodzinie kupca Jana i Marii z domu Eschner. Uczył się w miejscowym gimnazjum, a po maturze rozpoczął studia teologiczne we Wrocławiu. Naukę kontynuował w Monachium, Bonn, Pelplinie i Münster. W 1890 roku przyjął święcenia kapłańskie, a w 1892 uzyskał doktorat z teologii. Jego rozprawa dotyczyła Sylvestra Prieriasa, włoskiego teologa i dominikanina.

Po powrocie do diecezji chełmińskiej pracował jako wikariusz w Świeciu i Gdańsku, a następnie był profesorem filozofii i historii Kościoła w seminarium w Pelplinie. Od 1899 roku pełnił posługę proboszcza w Gdańsku, najpierw w Kaplicy Królewskiej, a od 1907 roku w parafii św. Brygidy. Wspierał gdański szpital Najświętszej Maryi Panny, wydawał modlitewnik i kalendarz katolicki. W 1919 roku został kanonikiem kapituły katedralnej w Pelplinie, a w 1933 papież Pius XI mianował go prałatem domowym. Zmarł 20 października 1935 roku w Pelplinie i został pochowany w miejscowej katedrze.

Na podstawie artykułu „Franciszek Michalski (kapłan)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.