Grażyna Przybylska-Wendt

Grażyna Przybylska-Wendt, polska lekarka i działaczka opozycji w PRL, urodziła się 13 stycznia 1935 roku w Chojnicach. Uczyła się w Krakowie i Białymstoku, gdzie zdała maturę, a następnie ukończyła studia lekarskie na Akademii Medycznej w Łodzi. Przez 16 lat wykładała na Wojskowej Akademii Medycznej. Uzyskała doktorat nauk medycznych oraz specjalizacje z anestezjologii i medycyny sądowej. Od 1973 roku mieszkała i pracowała z mężem w Płocku, jako zastępca ordynatora anestezjologii i intensywnej terapii.

Od września 1980 roku działała w NSZZ „Solidarność”. W 1981 roku została delegatką na I Krajowy Zjazd Delegatów i członkinią prezydium Komisji Krajowej, gdzie odpowiadała za branże ochrony zdrowia, oświaty i kultury. Po wprowadzeniu stanu wojennego została internowana; zwolniono ją w marcu 1982 roku. W latach 1986-1989 kierowała Zarządem Organizacji Regionu Płockiego „Solidarności”. Była współzałożycielką Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i w latach 1990-1994 wiceprzewodniczącą rady miejskiej Płocka. Napisała sztukę o internowanych kobietach i była bohaterką filmu „Życie solidarnością pisane”. Zmarła 7 stycznia 2020 roku w Płocku.

Na podstawie artykułu „Grażyna Przybylska-Wendt” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.